map
Witamy w naszym serwisie. UWAGA aby uzyskać dostęp do wszystkich zasobów zaloguj się.
Twoja lokalizacja: Start / Baza wiedzy  /  e-Biuletyn KIDP  /  Interpretacje  /  Najnowsze interpretacje z e-Biuletynu 3/2015
Artykuły
Najnowsze interpretacje z e-Biuletynu 3/2015


VAT: e-medycyna nie korzysta ze zwolnienia z podatku
Usługi telemedycyny w zakresie e-rehabilitacji, e-szkoły rodzenia, e-pielęgniarki, e-położnej, e-lekarza, e-psychologa, e-logopedy, e-psychiatry nie korzystają ze zwolnienia z VAT. Tak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 31 grudnia 2014 r.
W przedmiotowej sprawie do fiskusa zwrócił się podmiot leczniczy, który zamierza rozpocząć odpłatne świadczenie usług telemedycyny w zakresie: e-rehabilitacji, e-szkoły rodzenia, e-pielęgniarki, e-położnej, e-lekarza, e-psychologa, e-logopedy, e-psychiatry.
Działalność ma polegać na świadczeniu wszystkich tych usług za pośrednictwem elektronicznych środków komunikacji na odległość. Wszystkie te świadczenia mają charakter konsultacji. Są informacjami edukacyjne i nie mają charakteru porady lekarskiej. Pacjent nie będzie zawierał umowy pisemnej. Przed skorzystaniem z usługi będzie dokonywał opłaty zgodnej z cennikiem i regulaminem.
Podmiot leczniczy uważa, że odpłatne świadczenie usług telemedycyny w zakresie e-rehabilitacji, e-szkoły rodzenia, e-pielęgniarki, e-położnej, e-lekarza, e-psychologa, e-logopedy, e-psychiatry jest zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, ponieważ będzie je wykonywać w ramach działalności leczniczej. Poza tym usługi te służą profilaktyce, przywracaniu i poprawie zdrowia. Zakres usług jest zbieżny z zakresem usług wykonywanych w tradycyjny sposób, różni się tylko brakiem fizycznego kontaktu z pacjentem.
Fiskus się nie zgodził. Uznał co prawda, że został spełniony warunek podmiotowy do zwolnienia, bowiem wnioskodawca jest podmiotem leczniczym. Nie został jednak spełniony warunek przedmiotowy, bowiem dla zastosowania zwolnienia istotny jest cel wykonywanych świadczeń. Ze zwolnienia będą generalnie korzystać tylko te czynności, które mają charakter diagnostyczny lub terapeutyczny (leczniczy). Jeśli świadczenie nie będzie służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to wówczas nie będzie objęte zwolnieniem podatkowym. W przypadku jedynie hipotetycznego związku świadczenia ze wskazanymi celami, zwolnienie nie przysługuje.
Oznacza to, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem - nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Świadczenie usług, dokonywane przez podmiot leczniczy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeśli nie odpowiadają one koncepcji opieki medycznej. Jeśli głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia, ale raczej udzielanie pewnych porad, nie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz opis sprawy stwierdzić należy, że usługi telemedycyny w zakresie: e-rehabilitacji, e-szkoły rodzenia, e-pielęgniarki, e-położnej, e-lekarza, e-psychologa, e-logopedy, e-psychiatry nie są usługami w zakresie opieki medycznej, służącymi profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Bowiem w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca za pośrednictwem Internetu udziela porad z zakresu edukacji zdrowotnej, osobie korzystającej z usług udzielana będzie informacja „ogólna", nie wiążąca się z oceną konkretnego przypadku pacjenta. Wnioskodawca sam wskazał, że e-usługi nie mają na celu leczenia pacjenta a udzielanie mu informacji o charakterze edukacyjnym, na tematy nurtujące pacjenta. Informacje te mają charakter ogólny, nie indywidualny. Brak jest więc podstaw do uznania, że usługi te stanowić będą usługi opieki medycznej wymienionej w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT.
Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 31 grudnia 2014 r., IBPP3/443-1156/14/AŚ
Opracowanie: Michał Malinowski, RPE WK
Źródło: www.mf.gov.pl, stan z dnia 26 stycznia 2015 r.

CIT: konieczność korekty nie „tworzy” odrębnego zdarzenia

Zwrot części wynagrodzenia, zapłaconego uprzednio za usługi doradcze, nie zmienia momentu poniesienia i potrącenia kosztu, a jedynie jego wysokość. Tak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 7 stycznia 2015 r.
W przedmiotowej sprawie do fiskusa zwróciła się spółka prowadząca działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (spółka strefowa) w zakresie sposobu rozliczenia zwrotu części wynagrodzenia, zapłaconego za świadczenie usług doradczych. Spółka strefowa funkcjonuje w ramach globalnej grupy.
Chcąc osiągnąć korzystniejsze warunki handlowe wynikające ze skali zakupów grupa chce scentralizować proces zakupów. Powołała więc spółkę świadczącą usługi doradcze w zakresie wskazanego procesu. Usługi te nabywane są w celu osiągnięcia przychodu z działalności produkcyjnej, z której cały dochód objęty jest zwolnieniem strefowym. Spółka strefowa reguluje należności za wskazane usługi w ramach nettingu wewnątrzgrupowego, a koszty nabywanych usług traktuje jako koszty pośrednie. Koszty te stanowią koszty związane z przychodem korzystającym ze zwolnienia (koszty strefowe).
Jednak w wyniku rekalkulacji cen usług doradczych świadczonych spółka strefowa otrzymała zwrot wynagrodzenia zapłaconego za świadczenie tych usług w poprzednich okresach. Tu spółka strefowa nabrała wątpliwości, czy w związku z otrzymanym zwrotem powinna dokonać zmniejszenia uprzednio wykazanych kosztów uzyskania przychodów (kosztów strefowych), czy też powinna wykazać otrzymaną kwotę jako przychód z działalności objętej zezwoleniem strefowym.
Sama spółka uważa, że powinna rozpoznać przychód z działalności objętej zezwoleniem strefowym (przychód zwolniony) w momencie otrzymania zapłaty i nie jest zobowiązana do dokonywania obniżenia kosztów uzyskania przychodu z działalności objętej zezwoleniem strefowym. O ile bowiem dany wydatek stanowił koszt uzyskania przychodu, jego zwrot stanowi przychód podatnika. Według spółki strefowej osiągnęłaby ona taki sam skutek gdyby od razu wynagrodzenie należne spółce doradczej skalkulowane zostało w prawidłowej wysokości.
Fiskus się nie zgodził. Organ podkreślił, że przepisy ustawy o CIT nie określają szczególnych zasad dokonywania korekt kosztów uzyskania przychodów. Wskazać jednak należy, że konieczność dokonania korekty nie „tworzy" odrębnego, niezależnego zdarzenia gospodarczego, lecz odnosi się ściśle do stanu zaistniałego w przeszłości. Punktem odniesienia do jej dokonania jest zatem zdarzenie pierwotne. Korekta kosztów uzyskania przychodów powinna być zatem odniesiona do momentu, w którym koszty te zostały uprzednio uwzględnione w rachunku podatkowym.
Nie może budzić wątpliwości, że bez względu na to, czy poniesiony koszt ma charakter kosztu bezpośredniego, czy też kosztu pośredniego, konieczność skorygowania kosztu nie zmienia momentu poniesienia i potrącenia kosztu, a jedynie jego wysokość. Korekta wielkości kosztu powinna być zatem zawsze rozliczana w okresie rozliczeniowym, w którym koszt został już ujęty w ewidencji księgowej, z uwzględnieniem zasad potrącalności wynikających z przepisów ustawy o CIT.
Zwrot części wynagrodzenia, zapłaconego uprzednio z tytułu usług doradczych świadczonych przez spółkę doradczą nie zmienia momentu poniesienia i potrącenia kosztu, a jedynie jego wysokość. Spółka jest zatem zobowiązana do dokonywania obniżenia kosztów uzyskania przychodu z działalności objętej zezwoleniem strefowym w okresie sprawozdawczym, w którym zostały one pierwotnie wykazane.
Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 7 stycznia 2015 r., IBPBI/2/423-1235/14/SD
Opracowanie: Michał Malinowski, RPE WK
Źródło: www.mf.gov.pl, stan z dnia 28 stycznia 2015 r.

VAT: obowiązek podatkowy z tytułu wadium powstaje w dacie rozstrzygnięcia przetargu
Z chwilą wygrania przetargu wadium oferenta, którego oferta została przyjęta, zostaje zarachowane na poczet ceny nabycia, tym samym wadium przybiera postać zaliczki na przyszłą dostawę, z tytułu której powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług - wynika z interpretacji indywidualnej z 29 stycznia 2015 r.
W przedmiotowej sprawie wnioskodawca w drodze przetargu sprzedaje lub oddaje w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowe. Warunkiem przystąpienia do przetargu jest wpłacenie przez oferentów wadium. W momencie rozstrzygnięcia przetargu, tzn. z chwilą wyboru i zatwierdzenia oferenta, jego wadium zostaje zaliczone na poczet ceny nabycia nieruchomości lub pierwszej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej. Kwota wadium zostaje przeksięgowana na konto dochodowe wnioskodawcy i jest traktowana, jako zaliczka na poczet ceny nabycia.
Zgodnie z przepisem art. 19a ust. 8 ustawy o VAT przyjęcie w zasadzie każdej płatności przed dokonaniem czynności opodatkowanej w obrocie krajowym, poza przypadkami wyraźnie wskazanymi w ustawie – niezależnie od jej wielkości – powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Jeżeli wadium pieniężne oferenta, którego oferta została przyjęta, zostaje zarachowane na poczet ceny nabycia, na co wybrany nabywca, poprzez przystąpienie do przetargu, wyraża zgodę, to niewątpliwie w tym momencie następuje zapłata części ceny za dostawę towaru lub świadczenie usługi będących przedmiotem przetargu.
Organ podatkowy stwierdził więc, że wybór w przetargu oferenta stanowi jednoznaczne określenie dostawy towaru pod względem podmiotowo-przedmiotowym, a gdy towarzyszy mu zaliczenie wadium na poczet ceny nabycia, oznacza uiszczenie części ceny przed wykonaniem dostawy towaru lub świadczeniem usługi, co – stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy o VAT – rodzi w podatku od towarów i usług powstanie obowiązku podatkowego z tego tytułu.
Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 29 stycznia 2015 r., sygn. akt IBPP1/443-1024/14/AW
Opracowanie: Jolanta Mazur, RPE WK
Źródło: www.mf.gov.pl, stan z dnia 6 lutego 2015 r.

KUP: wydatków na realizację prywatnej pasji przedsiębiorca nie wrzuci w koszty
Aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej muszą być zakupione wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki te nie mogą mieć charakteru osobistego. Tak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 24 listopada 2014 r.
W przedmiotowej sprawie do fiskusa zwrócił się przedsiębiorca prowadzący internetowy serwis prawniczy w sprawie zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków na zakup dla siebie i dla swoich znajomych strojów sportowych zawierających reklamę tego serwisu. Znajomi nie będą otrzymywali z tytułu noszenia tych strojów żadnego wynagrodzenia. Przedsiębiorca nie zawierał tu żadnej umowy sponsoringu. Przedsiębiorca chciałby jednak wrzucić w koszty opłaty startowe, koszty transportu na zawody, koszty napojów i żelów energetycznych zużywanych podczas zawodów. Przedsiębiorca wskazał, że na listach zgłoszonych zawodników oraz na listach z wynikami zawodów będzie występowała nazwa serwisu internetowego.
Według przedsiębiorcy wszystkie te wydatki są kosztami uzyskania przychodu. Fakt, że zawodnicy występują w strojach reklamujących serwis internetowy na zawodach na obszarze całego kraju przekłada się bezpośrednio na rozpoznawalność marki serwisu prawniczego i zwiększenie się ilości osób korzystających z usług serwisu. Według przedsiębiorcy opłacenie zawodnikom startu i umożliwienie im transportu na miejsce zawodów można porównać do przewiezienia reklamy planszowej na miejsce zawodów i poniesienia opłat za ich posadowienie w tym miejscu. Zawodnicy są tu bowiem tzw. żywą reklamą.
Zdaniem fiskusa w przypadku zawodników (w tym przedsiębiorcy), wyposażenie ich w stroje z nazwą prawniczego serwisu internetowego na czas zawodów sportowych, w których uczestniczą, służy propagowaniu firmy (i prowadzonego przez nią prawniczego serwisu internetowego). Poprzez takie działanie przedsiębiorca rozpowszechnia nazwę swojej firmy, buduje jej rozpoznawalność w oczach potencjalnych klientów. Zatem wydatki poniesione na zakup strojów sportowych oznaczonych w sposób trwały nazwą prawniczego serwisu internetowego prowadzonego przez przedsiębiorcę mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jako koszty reklamy.
Fiskus podkreślił, że wydatki te jednak nie mogą mieć charakteru osobistego. A zakupione stroje sportowe utraciły charakter odzieży osobistej, ponieważ zostaną oznaczone nazwą serwisu internetowego, nie zostaną przekazane zawodnikom dla celów swobodnego używania, co oznacza, że będą ich używać wyłącznie w czasie zawodów i treningów, a ponadto stroje nie będą nosiły cech przypisania do konkretnego zawodnika (np. imienia i nazwiska na koszulce).
Natomiast charakter osobisty mają wydatki na opłaty związane z uczestnictwem zespołu w zawodach (opłata startowa), koszty transportu na miejsce zawodów, koszty napojów, żele energetyczne zużywane na zawodach przez zawodników. Te wydatki nie stanowią więc już kosztów podatkowych. Bezpośrednim celem tych wydatków jest realizacja prywatnej pasji, a nie osiągnięcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Przedsiębiorca jak sam zresztą wskazał nie zawierał z zawodnikami żadnej umowy sponsorskiej, z której wynikałby obowiązek ponoszenia przez niego tego typu wydatków. Zawodnicy, jako pasjonaci sportu, tworzą grupę, która wspólnie trenuje, i także bez poniesienia powyższych wydatków wzięliby udział w zawodach.
Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 24 listopada 2014 r., IBPBI/1/415-901/14/ESZ, LEX nr 247859
Opracowanie: Michał Malinowski, RPE WK
Źródło:  www.mf.gov.pl, stan z dnia 2 lutego 2015 r.

PCC: podpisując umowę przedwstępną nie zapłacimy niższej daniny

Na wartość podstawy opodatkowania nie mają wpływu umowy zobowiązujące do zawarcia w przyszłości określonej umowy objętej zakresem przedmiotowym ustawy o PCC. Tak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 23 stycznia 2015 r.
W przedmiotowej sprawie podatnik zawarł z właścicielami działki umowę jej użyczenia. Celem zawarcia tej umowy był zamiar budowy przez podatnika na użyczonej działce domu mieszkalnego, na co otrzymał zgodę właścicieli. Tego samego dnia została podpisana w formie aktu notarialnego umowa przedwstępna, w której właściciele zobowiązali się sprzedać podatnikowi niezabudowaną działkę. Na działce został wybudowany budynek mieszkalny, którego zakończenie budowy zostało zgłoszone 1 czerwca 2011 r. W październiku 2014 r., podczas składania u notariusza dokumentów w celu podpisania aktu notarialnego sprzedaży działki podatnik został poinformowany, że PCC w wysokości 2% wartości, ma być pobrany nie od wartości niezabudowanej działki, ale od wartości tej działki wraz z wybudowanym na niej budynkiem mieszkalnym.
Zdaniem podatnika należny PCC powinien być pobrany przez notariusza od wartości niezabudowanej działki, czyli zgodnie ze stanem faktycznym na dzień podpisania umowy przedwstępnej.
Fiskus się nie zgodził z podatnikiem. Według organu zawarcie przedwstępnej umowy sprzedaży nie wywołuje żadnych skutków na gruncie ustawy o PCC (jest obojętne podatkowo). Oznacza to, że na moment powstania obowiązku podatkowego, a tym samym na wartość podstawy opodatkowania, nie mają wpływu umowy zobowiązujące do zawarcia w przyszłości określonej umowy objętej zakresem przedmiotowym ustawy o PCC. Zatem z chwilą zawarcia przedwstępnej umowy sprzedaży działki niezabudowanej nie powstał obowiązek podatkowy w PCC. Zawarta bowiem została jedynie umowa zobowiązująca do zawarcia w przyszłości umowy sprzedaży tej działki, nie zaś w istocie sama umowa sprzedaży. Dopiero faktyczna umowa sprzedaży, na mocy której na rzecz podatnika zostanie/została przeniesiona własność ww. działki jest objęta regulacjami ustawy o PCC i z tytułu zawarcia tej umowy powstaje obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie – wbrew twierdzeniu podatnika – należny PCC w wysokości 2% powinien być naliczony i pobrany przez notariusza od wartości rynkowej działki na dzień podpisania faktycznej umowy sprzedaży, czyli od wartości rynkowej działki zabudowanej, bo taka działka jest przedmiotem sprzedaży.
Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 23 stycznia 2015 r., sygn. akt IBPBII/1/436-333/14/MZ
Opracowanie: Michał Malinowski, RPE WK
Źródło: www.mf.gov.pl, stan z dnia 4 lutego 2015 r.
Ocena:
Komentarze (0)
Opcja dodawania komentarzy jest zarezerwowana wyłącznie dla zarejestrowanych użytkowników.
Aby się zalogować kliknij.
Kategorie:
Najpopularniejsze:
Logowanie
Pomoc
Login
Hasło
Publikować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Aby się zalogować użyj swojego loginu i hasła z mdoradcy.
BIP
Powered by multiCMS :: Projekt i wykonanie BerMar multimedia :: © Krajowa Izba Doradców Podatkowych
Start   ::   START BIZNES   ::   Kontakt