map
Witamy w naszym serwisie. UWAGA aby uzyskać dostęp do wszystkich zasobów zaloguj się.
Twoja lokalizacja: Start / Baza wiedzy  /  e-Biuletyn KIDP  /  Komentarze podatkowe  /  Leasing środków transportu a amortyzacja podatkowa w CIT
Artykuły
Leasing środków transportu a amortyzacja podatkowa w CIT


Amortyzacja stanowi rachunkowe odwzorowanie utraty wartości środka transportu w czasie – niezbędne w celu czy to zgodnego z rzeczywistością odwzorowania sytuacji majątkowej jednostki (amortyzacja bilansowa), czy to rozliczenia w czasie kosztów podatkowych nabycia takich składników majątku. Dotyczy również składników majątku używanych na podstawie umów leasingu, w takim jednak przypadku jego celem jest odpowiednie powiązanie skutków podatkowych z ekonomiczną treścią umowy leasingu. Niestety, wprowadzone z dniem 1 stycznia 2013 r. przepisy o korektach niezapłaconych kosztów zakłócają ten, zdawałoby się klarowny, obraz.

1. Wprowadzenie

Regulacje ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm.) – dalej u.p.d.o.p. – precyzują podatkowe skutki umów leasingu i umów im podobnych. Rozróżnić można zatem trzy rodzaje leasingu: leasing operacyjny, leasing finansowy i trzeci rodzaj leasingu – podatkowo traktowany jak umowa najmu czy dzierżawy.
Należy również pamiętać o specyficznym charakterze środków transportu – ustawodawca podatkowy traktuje je bowiem jako obszar potencjalnego ryzyka podatkowego, znacząco, w porównaniu do innych składników majątku, ograniczając możliwość rozliczania związanych z nimi kosztów.
Leasingiem w ujęciu podatkowym jest umowa, na mocy której finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć środek transportu od oznaczonego zbywcy i oddać go korzystającemu do używania albo użytkowania przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w ratach wynagrodzenie równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego. Może być nim także każda inna umowa, na mocy której finansujący oddaje do odpłatnego używania albo użytkowania korzystającemu środki transportu (art. 17a pkt 1 u.p.d.o.p.).

2. Leasing operacyjny w CIT

W przypadku umowy leasingu operacyjnego opłaty ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków transportu stanowią przychód finansującego i koszt korzystającego (art. 17b ust. 1 u.p.d.o.p.).
Umowa leasingu operacyjnego zawierana jest na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji pojazdu, a suma opłat netto odpowiada co najmniej wartości początkowej środka transportu. W przypadku zawarcia kolejnej umowy leasingu przez finansującego suma opłat powinna odpowiadać przynajmniej wartości rynkowej pojazdu z dnia zawarcia tej kolejnej umowy.
Normatywnym okresem amortyzacji jest przy tym okres, w którym odpisy amortyzacyjne wynikające z zastosowania stawek amortyzacyjnych określonych w wykazie stawek amortyzacyjnych zrównują się z wartością początkową pojazdów (art. 17a pkt 2 u.p.d.o.p.).
Przykładowe normatywne okresy amortyzacji (NOA) pojazdów samochodowych:

 

Stawka 14% – NOA 86 miesięcy:

743 Samochody specjalne

746 Ciągniki

747 Naczepy

748 Przyczepy

Stawka 18% – NOA 67 miesięcy:

745 Pozostałe samochody o napędzie elektrycznym

79 Środki transportu pozostałe

Stawka 20% – NOA 60 miesięcy:

741 Samochody osobowe

742 Samochody ciężarowe

744 Autobusy i autokary


W leasingu operacyjnym kosztami uzyskania przychodów korzystającego są zarówno opłaty wstępne, jak i raty leasingowe, w części obejmującej odsetki i kapitał (są one kosztami pośrednimi prowadzonej działalności – art. 15 ust. 4d u.p.d.o.p.). Opłaty wstępne mają charakter opłaty inicjalnej, bez której nie doszłoby do zawarcia umowy leasingu, i są kosztem pośrednim działalności (art. 15 ust. 4d u.p.d.o.p.), niezwiązanym z konkretnymi przychodami (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2010 r., II FSK 962/09).
Koszty refakturowanych przez finansującego wydatków należy ująć zgodnie z ich charakterem – zwykle będą to koszty pośrednie, obejmujące wydatki dotyczące pewnego okresu czasu; podobnie opłaty przypadające finansującemu, które nie są w istocie związane z samym przedmiotem leasingu, a raczej bieżącą obsługą zadłużenia, należy potraktować jako koszty pośrednie. Wszystkie te wydatki nie są zatem rozliczane w ramach amortyzacji.
U finansującego wyszczególnione wyżej płatności będą powiększały bezpośrednio jego przychody (art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p.). Odpowiadały im będą wydatki na nabycie przedmiotu leasingu, rozliczane w ramach amortyzacji.

2.1. Amortyzacja przedmiotu leasingu operacyjnego

W leasingu operacyjnym amortyzacji przedmiotu leasingu dokonuje finansujący (art. 16a ust. 1 tiret pierwsze u.p.d.o.p.). Nakłady i wydatki finansującego na leasingowany składnik majątku będą zatem stanowiły jego ulepszenia czy remonty, a środek transportu zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych finansującego.

2.2. Rozporządzenie przedmiotem leasingu operacyjnego po zakończeniu umowy

Po upływie podstawowego okresu umowy strony mogą rozporządzić przedmiotem leasingu na kilka sposobów:
– przenieść na korzystającego (wykup – art. 17c u.p.d.o.p.),
– przenieść na osobę trzecią za wypłatą korzystającemu odstępnego (art. 17d u.p.d.o.p.),
– oddać korzystającemu do dalszego używania przedmiot leasingu, rozliczenie dalszego korzystania z przedmiotu leasingu nie odbiega wówczas od rozliczenia jego najmu czy dzierżawy (art. 17e u.p.d.o.p.).

3. Leasing finansowy w CIT

W przypadku umowy leasingu finansowego opłaty ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i koszt korzystającego jedynie w części odsetkowej. Natomiast w części kapitałowej, stanowiącej spłatę wartości przedmiotu leasingu, nie mogą być podatkowo rozliczane.
Leasingiem finansowym jest leasing, w którym:
– umowa została zawarta na czas oznaczony,
– suma opłat netto odpowiada co najmniej wartości początkowej przedmiotu leasingu,
– umowa zawiera postanowienie, że w podstawowym okresie umowy leasingu odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający.
W przypadku zawarcia przez finansującego kolejnej umowy leasingu suma opłat odpowiadać będzie musiała co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia kolejnej umowy leasingu (art. 17f ust. 1 u.p.d.o.p.).
W leasingu finansowym kosztami uzyskania przychodów są opłaty wstępne oraz raty leasingowe w części odsetkowej. Opłaty wstępne powinny być rozliczane tak jak w leasingu operacyjnym – w dacie poniesienia ich kosztu. W leasingu finansowym jedynie część odsetkowa raty może stanowić koszt uzyskania przychodu korzystającego. Część kapitałowa jest natomiast świadczeniem podatkowo obojętnym.
Uwagi dotyczące dodatkowych płatności związanych z obsługą umowy leasingu operacyjnego pozostają również aktualne na gruncie przepisów o leasingu finansowym.

3.1. Amortyzacja przedmiotu leasingu finansowego

W leasingu finansowym amortyzacji przedmiotu leasingu dokonuje korzystający. Powinien on przedmiot leasingu traktować jako swój własny środek trwały – nie ma w szczególności potrzeby ujmowania w ewidencji inwestycji w obcym środku trwałym czy naliczania kilometrówki w odniesieniu do samochodów. Korzystający może dokonywać amortyzacji przy zastosowaniu każdej dopuszczalnej dla danego rodzaju środków trwałych metody i stawki amortyzacji (art. 16ł ust. 4 u.p.d.o.p.).

3.2. Rozporządzenie przedmiotem leasingu finansowego po zakończeniu umowy

Również po upływie podstawowego okresu umowy strony mogą rozporządzić jego przedmiotem na kilka sposobów:
– przenieść na korzystającego (wykup – art. 17g u.p.d.o.p.),
– przenieść na osobę trzecią za wypłatą korzystającemu odstępnego (art. 17h u.p.d.o.p.).

4. Metody amortyzacji przedmiotu leasingu


Oba omówione wyżej rodzaje leasingu umożliwiają amortyzację podatkową środków transportu, z tą różnicą, że w leasingu operacyjnym dokonuje jej finansujący, zaś w leasingu finansowym – korzystający.

4.1. Wartość początkowa leasingowanego środka transportu

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie wprowadzają wyjątkowych regulacji dotyczących ustalania wartości początkowej leasingowanych środków transportu. Niemniej jednak należy pamiętać, że nie mają na tę wartość wpływu ponoszone przez korzystającego wydatki, w szczególności kapitałowa część rat leasingowych, ani odpowiadające im przychody finansującego. Wartością początkową przedmiotu leasingu jest bowiem, tak jak i w przypadku innych środków trwałych, cena nabycia lub koszt wytworzenia (art. 16g ust. 1 i 2 u.p.d.o.p.). Komplikacje mogą wynikać jedynie w przypadku wyceny wartości początkowej środka transportu w leasingu finansowym – przyjmuje się, że wówczas należy stosować odpowiednio przepisy o cenie nabycia, a więc jako wartość początkową ująć kwotę należną zbywcy (sumę części kapitałowych rat) powiększoną o odsetki naliczone do przekazania środka transportu do używania (sumę części odsetkowych rat należnych do czasu przekazania środka trwałego do używania – art. 16g ust. 3 u.p.d.o.p.).

4.2. Wartość początkowa wykupionego środka transportu

Niezależnie od powyższego warto zauważyć, że specyficzna sytuacja zachodzi w związku z ewentualnym wykupem pojazdu z leasingu. Wartością początkową wykupionego pojazdu jest cena jego nabycia, a więc w praktyce cena wykupu. Będzie to zatem kwota netto wykupu należna finansującemu powiększona o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, opłat skarbowych i innych, odsetek i prowizji (art. 16g ust. 3 u.p.d.o.p.). Przepisy nie przewidują bowiem rekalkulacji wartości początkowej wykupionego samochodu. W praktyce zatem w większości przypadków wykupywany samochód nie będzie musiał podlegać amortyzacji, ale będzie mógł być bezpośrednio rozliczony w kosztach, ze względu na niskocenny charakter (wartość początkową nieprzekraczającą 3500 zł – art. 16d ust. 1 u.p.d.o.p.).

4.3. Wartość początkowa niewykupionego środka transportu

W przypadku leasingu finansowego, jeśli nastąpi zmiana, wygaśnięcie lub rozwiązanie umowy leasingu i w związku z tym nie zostanie przeniesiona na korzystającego własność środków transportu, właściciel, przejmując te pojazdy, określa na nowo ich wartość początkową zgodnie z art. 16g u.p.d.o.p., według stanu sprzed zawarcia pierwszej umowy leasingu, pomniejszając ją o dokonaną spłatę wartości początkowej oraz o sumę dokonanych przez siebie odpisów amortyzacyjnych. Wartość początkowa po przejęciu środka trwałego przez finansującego uwzględnia więc dotychczasowe odpisy amortyzacyjne i dokonaną już spłatę wartości początkowej przez korzystającego (art. 16ł ust. 6 u.p.d.o.p.).

4.4. Naliczanie odpisów amortyzacyjnych


Zasadą jest co prawda amortyzacja środków transportu, jednak należy pamiętać, że istnieją również inne możliwości ujmowania ich w kosztach:
1)  ujęcie bezpośrednio w kosztach – dla wyposażenia i niskocennych środków trwałych o wartości pomiędzy 1500 a 3500 zł (art. 16d ust. 1 u.p.d.o.p.),
2)  jednorazowa amortyzacja i ujęcie odpisu amortyzacyjnego jednorazowo w kosztach – dla środków trwałych o wartości poniżej 3500 zł (art. 16f ust. 3 u.p.d.o.p.),
3)  zwykła amortyzacja i odnoszenie w koszty uzyskania przychodu okresowych odpisów amortyzacyjnych; odpisy amortyzacyjne od środków transportu mogą być przy tym dokonywane według metody liniowej, stawek indywidualnych, metody degresywnej (z wyłączeniem odpisów od samochodów osobowych), jednorazowej stanowiącej pomoc de minimis).
Niezależnie jednak od powyższego należy zauważyć, że w obecnym stanie prawnym skutki finansowe wyboru metody amortyzacji są w zasadzie tożsame, a to z powodu konieczności korekty niezapłaconych kosztów.

4.5. Korekta niezapłaconych kosztów a odpisy amortyzacyjne

Od dnia 1 stycznia 2013 r. obowiązuje zasada, że w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) – kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów (art. 15b ust. 1 u.p.d.o.p.). Podobna zasada obowiązuje, jeśli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni (art. 15b ust. 2 u.p.d.o.p.).
Te dwie reguły znajdują również zastosowanie do kosztów z tytułu odpisów amortyzacyjnych (art. 15b ust. 6 u.p.d.o.p.). Co więcej, w przypadku gdy któryś z powyższych terminów przypada później niż w miesiącu następującym po wprowadzeniu pojazdu do ewidencji, odpisy amortyzacyjne będą mogły być zaliczane do kosztów podatkowych dopiero po uiszczeniu ceny nabycia (wydatków na wytworzenie – art. 15b ust. 7 u.p.d.o.p.). W praktyce leasingu zatem raty płatne w miesiącu następującym po ujęciu środka transportu w ewidencji umożliwią rozliczenie odpisów amortyzacyjnych w miesiącu ich dokonania, raty płatne w kolejnych miesiącach będą zaś umożliwiały zaliczenie odpisów w koszty w dacie zapłaty.
W leasingu operacyjnym korekty kosztów z tytułu odpisów amortyzacyjnych będzie musiał dokonać finansujący, jeśli nie dokonał zapłaty za przedmiot leasingu sprzedającemu w terminie bądź uczynił to w terminie dłuższym niż 60 dni, korzystający zaś wyłączy na podobnych zasadach z rachunku podatkowego koszty nieuiszczonych w omówionych terminach rat leasingowych.
W leasingu finansowym natomiast amortyzacji dokonuje korzystający, on także będzie zobowiązany do korekty kosztów z tytułu odpisów amortyzacyjnych. Zastosowanie tej zasady w praktyce spowoduje konieczność korygowania naliczonych odpisów od momentu, gdy przekroczą kwotę uiszczonych rat leasingowych.
Trzeba przy tym zauważyć, że w leasingu korekty kosztów (zmniejszenia czy zwiększenia) są w zasadzie obligatoryjne. Zawsze bowiem termin płatności którejś raty leasingowej przypada po upływie 60. dnia. W istocie regulacja ta prowadzi zatem do kasowego rozliczania leasingu finansowego – w momencie zapłaty rat leasingowych. Zatem rozliczenie podatkowe amortyzacji środka transportu nastąpi nie tyle wskutek i w terminach wynikających z dokonywanych odpisów amortyzacyjnych, co w terminach faktycznych płatności.
Najlepszym przykładem takiej sytuacji byłaby jednorazowa amortyzacja samochodu ciężarowego:

Przykład
Wartość początkowa pojazdu: 100.000 zł,
Raty leasingowe: 10.000 zł miesięcznie,
Jednorazowy odpis stanowiący pomoc de minimis: 100.000 zł,
Rata leasingowa – luty 2013 r.: 10.000 zł, koszt stycznia: 10.000 zł.
Rata przypadająca w miesiącu następnym po wprowadzeniu do ewidencji (marzec 2013 r.): 10.000 zł (zapłacona w marcu), koszt stycznia: 10.000 zł, zatem w marcu 2013 r. odpis został zaliczony do kosztów podatkowych w dacie wprowadzenia pojazdu do ewidencji.
Kwiecień 2013 r.: ta i kolejne raty przypadają później niż w miesiącu następującym po wprowadzeniu do ewidencji, w miesiącu uregulowania rat zwiększa się zatem koszty uzyskania przychodów o kwotę odpisów amortyzacyjnych, które nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie zdania pierwszego.
Zapłata kolejnej raty leasingowej – maj 2013 r.: 10.000 zł
Korekta kosztów – maj 2013 r.: +10.000 zł.
Zapłata kolejnej raty leasingowej – czerwiec 2013 r.: 10.000 zł.
Korekta kosztów – czerwiec 2013 r.: +10.000 zł.
itd.
W styczniu – miesiącu dokonania odpisu – w koszty zaliczono więc jedynie część odpisu za styczeń i miesiąc następny (30 dni), pozostała część odpisu rozliczona będzie w koszty dopiero w dacie zapłaty.

Identycznie rozliczenie będzie wyglądało przy wyborze którejś z innych metod amortyzacji – oczywiście rachunkowo odpowiednie odpisy będą dokonywane zgodnie z wybraną metodą amortyzacji, w praktyce na wynik podatkowy będą jednak wpływały dopiero w dacie zapłaty raty leasingowej. Przepisy o korektach kosztów w praktyce zatem zdeformowały funkcjonujący system amortyzacji podatkowej w przypadku leasingu, najmu czy płatności ratalnych, wprowadzając zasadę kasową rozliczania kosztów.

4.6. Amortyzacja środków transportu metodą liniową

Podstawową metodą amortyzacji środków trwałych jest amortyzacja liniowa. Polega ona na naliczaniu odpisów amortyzacyjnych według stawek amortyzacji wynikających z ustawowego wykazu stawek amortyzacji od ustalonej wartości początkowej środka trwałego (art. 16i u.p.d.o.p.). W ramach metody liniowej stosuje się dwie odrębności – stawki podwyższone i obniżone oraz stawki wynikające z umowy leasingu.
Stawki stosowane w amortyzacji liniowej można bowiem obniżać i podwyższać (art. 16i ust. 2 u.p.d.o.p.). Maksymalny mnożnik podwyższający stawki dla środków transportu, z wyjątkiem morskiego taboru pływającego, używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej wynosi 1,4. Środki transportu wymagają bowiem szczególnej sprawności technicznej, używane są w pracy na trzy zmiany, mimo że nie działają ze swej istoty w ruchu ciągłym, używane są w warunkach terenowych, w warunkach leśnych, pod ziemią lub innych wskazujących na bardziej intensywne zużycie.
W przypadku umowy leasingu finansowego możliwe jest również zastosowanie stawki amortyzacji odpowiadającej okresowi, na jaki umowa leasingu została zawarta. Ta możliwość nie dotyczy jednak środków transportu, obejmuje bowiem jedynie środki trwałe zaliczane do grupowań 3–6 KŚT (art. 16ł ust. 5 u.p.d.o.p.).

4.7. Amortyzacja środków transportu metodą indywidualnych stawek

Metoda stawek indywidualnych (art. 16j u.p.d.o.p.) polega na przyjęciu przez podatnika dowolnej stawki dla używanych lub ulepszonych pojazdów po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji. Górna granica tych stawek ograniczona jest jednak minimalnymi okresami amortyzacji takich środków trwałych. Dla środków transportu, w tym samochodów osobowych, minimalny okres amortyzacji wynosi 30 miesięcy (odpowiadając maksymalnej stawce amortyzacji 40%).
Środki transportu uznaje się za używane, jeżeli przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres sześciu miesięcy, a ulepszone – jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 20% wartości początkowej.
Co istotne, za używany środek trwały można uznać również środek trwały po raz pierwszy wprowadzony do ewidencji po wykupie z leasingu operacyjnego, o ile oczywiście cena wykupu uzasadnia prowadzenie jego amortyzacji.

4.8. Amortyzacja środków transportu metodą degresywną

Metoda degresywna polega na podwyższeniu wynikających z wykazu stawek amortyzacji środków transportu, z wyłączeniem samochodów osobowych, mnożnikiem nie wyższym niż 2 i dokonywaniu odpisów od wartości początkowej środka trwałego, corocznie pomniejszanej o dokonane w poprzednich latach odpisy. W roku, gdy bieżące, roczne, odpisy zrównają się z odpisami metodą liniową, kontynuuje się amortyzację metodą liniową (art. 16k u.p.d.o.p.).

4.9. Amortyzacja środków transportu metodą jednorazowej amortyzacji

Jednorazowa amortyzacja stanowiąca pomoc de minimis dostępna jest jedynie dla przedsiębiorstw małych i rozpoczynających w danym roku podatkowym prowadzenie działalności gospodarczej. Metoda ta polega na jednorazowej amortyzacji całości wartości początkowej środka trwałego. Metodą tą amortyzować można środki transportu, z wyłączeniem jednak samochodów osobowych. Może ona jednak być stosowana do pojazdów ciężarowych. Pomoc de minimis udzielana w związku z jednorazową amortyzacją takich pojazdów nie stanowi pomocy na ich zakup (art. 16k ust. 7 u.p.d.o.p.).
Suma jednorazowych odpisów amortyzacyjnych dokonywanych metodą de minimis nie może przekroczyć równowartości 50.000 euro (w spółkach osobowych limit ten dotyczy spółki). Od niezamortyzowanej w ten sposób wartości początkowej mogą być w kolejnych latach dokonywane odpisy amortyzacyjne metodą liniową, z uwzględnieniem stawek podwyższonych lub degresywną.
Ta metoda jednorazowej amortyzacji stanowi pomoc de minimis – wsparcie państwa o charakterze marginalnym nie powinno zatem zakłócać konkurencji w ramach Unii Europejskiej. Pomoc de minimis podlega monitorowaniu, nie może bowiem przekroczyć dozwolonego progu intensywności (200.000 euro w ciągu 3 lat, a w sektorze transportu drogowego – 100.000 euro). Jego przekroczenie skutkuje obowiązkiem zwrotu uzyskanych korzyści z odsetkami. Co istotne, z pomocy de minimis, a więc i jednorazowej amortyzacji stanowiącej taką pomoc, nie mogą korzystać przedsiębiorcy znajdujący się w trudnej sytuacji (a więc m.in. w upadłości, niewypłacalni itp.), nie mogą oni więc również korzystać z omawianej metody amortyzacji.

5. Ograniczenia w amortyzacji samochodów osobowych

Podatnicy szczególną uwagę powinni poświęcić amortyzacji samochodów osobowych, bowiem pojazdów tych dotyczą szczególne regulacje w zakresie naliczania odpisów amortyzacyjnych. Odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20.000 euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania nie uznaje się bowiem za koszty uzyskania przychodu (art. 16 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p.). Jeśli zatem wartość początkowa samochodu – czy to u finansującego w leasingu operacyjnym, czy u korzystającego w leasingu finansowym albo po wykupie z leasingu operacyjnego – przekracza tę kwotę, to do kosztów należy zaliczyć jedynie część odpisów przypadających na kwotę do 20.000 euro (art. 16 ust. 1 pkt 50 u.p.d.o.p.). Niezależnie od powyższego do sumy odpisów amortyzacyjnych zalicza się również odpisy w części wyłączonej z kosztów uzyskania przychodów. Proszę zauważyć, że wyłączenie to nie ma znaczenia w przypadku rozliczeń korzystającego w leasingu operacyjnym – cała wartość rat będzie wówczas powiększała jego koszty.

6. Podsumowanie

Teoretycznie amortyzacja przedmiotu leasingu odzwierciedla utratę jego wartości w czasie i zużycie, niemniej jednak obowiązek korekty niezapłaconych kosztów wypaczył tę zasadę do tego stopnia, że można mówić o kasowej metodzie ujmowania amortyzacji w leasingu. Powoduje to zanikanie różnic podatkowych między leasingiem finansowym a operacyjnym.

Krzysztof Klimek
prawnik, wieloletni pracownik organów celnych i skarbowych. Specjalista w zakresie podatków dochodowych.
Ocena:
Komentarze (0)
Opcja dodawania komentarzy jest zarezerwowana wyłącznie dla zarejestrowanych użytkowników.
Aby się zalogować kliknij.
Kategorie:
Najpopularniejsze:
Logowanie
Pomoc
Login
Hasło
Publikować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Aby się zalogować użyj swojego loginu i hasła z mdoradcy.
BIP
Powered by multiCMS :: Projekt i wykonanie BerMar multimedia :: © Krajowa Izba Doradców Podatkowych
Start   ::   START BIZNES   ::   Kontakt