map
Witamy w naszym serwisie. UWAGA aby uzyskać dostęp do wszystkich zasobów zaloguj się.
Twoja lokalizacja: Start / Baza wiedzy  /  e-Biuletyn KIDP  /  Komentarze podatkowe  /  Zmiany w VAT od 1 stycznia 2014 r. w świetle interpretacji indywidualnych - część I: Moment powstania obowiązku podatkowego
Artykuły
Zmiany w VAT od 1 stycznia 2014 r. w świetle interpretacji indywidualnych - część I: Moment powstania obowiązku podatkowego


Nowelizacja ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) - dalej u.p.t.u., w dość istotny sposób modyfikuje zasady dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego.
Zauważenia wymaga, że pojawiają się już pierwsze interpretacje indywidualne, które mogą okazać się bardzo pomocne przy stosowaniu nowych przepisów dotyczących VAT.
Niniejszy komentarz stanowi omówienie dość reprezentatywnych interpretacji wiążących się z nowymi zasadami ustalania daty powstania obowiązku podatkowego.

1. Moment powstania obowiązku podatkowego na przełomie miesiąca - data wystawienia faktury: ostatni dzień miesiąca, wydanie towaru bądź wykonanie usługi – pierwszy dzień miesiąca następnego
Na wstępie warto zauważyć, że w stanie prawnym do dnia 31 grudnia 2013 r. - o momencie powstania obowiązku podatkowego najczęściej decydowała data wystawienia faktury. Zatem dokonanie czynności opodatkowanej przykładowo 31 stycznia 2013 r., w obliczu wystawienia faktury 1 lutego 2013 r., prowadziło do tego, że obowiązek podatkowy powstawał w lutym. Jednocześnie co do zasady faktura wystawiona przed wydaniem towarów czy wykonaniem usługi była uważana za fakturę przedwczesną (niekiedy nawet - za fakturę „pustą"). Od stycznia 2014 r. możliwa jest sytuacja, że faktura byłaby wystawiona 30 dni przed powstaniem obowiązku podatkowego. Przykładowo więc faktura wystawiona 31 stycznia 2014 r., która ma dokumentować dostawę towaru czy wykonanie usługi z 1 marca 2014 r. – to, po pierwsze, faktura wystawiona prawidłowo, po drugie zaś – nie przyspiesza ona momentu powstania obowiązku.
W interpretacji indywidualnej z dnia 22 sierpnia 2013 r., IPPP1/443-526/13-2/AP, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie analizował przypadek producenta towarów, który nierzadko dokonuje ich dostaw na przełomie dwóch miesięcy, kiedy to wydanie towaru z magazynu ma miejsce w ostatnim dniu miesiąca (i w tymże dniu spółka ta wystawia dokument WZ oraz fakturę sprzedaży), zaś towar wydaje przewoźnikowi w pierwszym dniu miesiąca następnego (zresztą różnice te mogą wynosić nawet kilka dni).
Przy czym bez względu na to, kto wykonuje transport (sam producent czy firma transportowa) ryzyko związane z utratą czy uszkodzeniem towaru przechodzi na nabywcę w chwili dostawy (zakupu) i od tego momentu może on dysponować towarem jak właściciel.
Organ podatkowy uznał, że:
– spółka zobowiązana będzie wykazać obowiązek podatkowy w momencie faktycznej dostawy towarów w miesiącu następnym, a nie w dniu (miesiącu) wystawienia faktury, który jest wcześniejszy od momentu dostawy,
– regulacja wynikająca z art. 19a ust. 1 u.p.t.u. pokrywa się z zasadą wskazywaną art. 63 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347, s. 1 z późn. zm.) - dalej dyrektywa 2006/112/WE, że zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce (a VAT staje się wymagalny) w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług,
– w świetle art. 106i ust. 7 u.p.t.u. co do zasady faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed:
1. dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
2. otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub części zapłaty,
– okoliczność, że ustawodawca przyzwolił na wcześniejsze wystawienie faktury - nie prowadzi jednak do tego, że obowiązek podatkowy powstałby również przed dokonaniem czynności.

2. Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu wykonywanych usług finansowych
Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 7 października 2013 r., ITPP2/443-672/13/AW, rozstrzygnął problem, czy w sytuacji, gdy spółka świadczy usługi finansowe, ale dla których, w związku z ich świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, pierwszeństwo będzie miał art. 19 ust. 3 u.p.t.u. czy jednak art. 19 ust. 5 pkt 1 lit. e u.p.t.u.
Zgodnie bowiem z art. 19a ust. 3 u.p.t.u., usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi (przy czym sługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi).
Z kolei stosownie do art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e u.p.t.u. obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu świadczenia usług zwolnionych od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37-41.
Podatnik wskazywał, że świadczy usługi obsługi i rozliczania transakcji płatniczych dokonywanych za pośrednictwem internetu (tzw. płatności online), przy czym umowy z usługobiorcami (zwykle tzw. e-sklepy) określają następujące po sobie okresy rozliczeniowe (zazwyczaj jeden tydzień, zaś faktura jest wystawiana na koniec każdego okresu).
Zdaniem wnioskodawcy – ogólna zasada wyrażona w art. 19a ust. 3 u.p.t.u. ma w jego przypadku pierwszeństwo przed szczególnym momentem powstania obowiązku podatkowego (otrzymanie zapłaty), chociaż świadczy usługi finansowe zwolnione w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 40 u.p.t.u.
Mimo twierdzenia wnioskodawcy, że obowiązek podatkowy w świetle art. 19a ust. 3 u.p.t.u. powstanie zawsze wcześniej, stąd nie powstaną opóźnienia w dacie rozliczenia podatku, organ zauważył że dyrektywa 2006/112/WE umożliwia państwom członkowskim wprowadzenie wyjątków, tj. szczególnych momentów powstania obowiązku podatkowego, co może być stosowane do określonych kategorii podatników lub określonych kategorii transakcji. Z tego powodu pierwszeństwo znajdzie przepis szczególny, tj. art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e u.p.t.u.

3. Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży praw i udzielenia licencji
Podatnicy dokonujący sprzedaży praw lub udzielający licencji w stanie prawnym do dnia 31 grudnia 2013 r. ustalają moment powstania obowiązku podatkowego w ten sposób, że:
– dla sprzedaży krajowej - z chwilą otrzymania całości zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze (w oparciu o zasadę z art. 19 ust. 13 pkt 9 u.p.t.u.),
– dla sprzedaży za granicę dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą (usługi świadczone dla stałego miejsca działalności) - jak dla importu usług, a zatem z chwilą wykonania usługi lub z chwilą upływu okresu rozliczeniowego, za które pobierane są okresowe płatności (art. 100 ust. 11 w związku z art. 19 ust. 19a i 19b u.p.t.u.).
Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 27 września 2013 r., IPPP1/443-635/13-2/AP, odniósł się do stanu prawnego obowiązującego w roku 2014 r., potwierdzając prawidłowość stanowiska wnioskodawcy, że zarówno dla sprzedaży krajowej jak i zagranicznej obowiązek powstanie na zasadach ogólnych, czyli z chwilą wykonania usługi lub z chwilą upływu okresu rozliczeniowego (udzielenie licencji), za które ustalane są okresowe płatności.
Organ potwierdził też prawo spółki do uznania za moment wykonania usługi, a więc moment obowiązku podatkowego – zdarzenia określone w umowach, tj. przykładowo:
– datę rozpoczęcia udzielonej licencji na eksploatację audycji (dzień udzielenia prawa do korzystania z licencji przez kontrahenta),
– datę odbioru technicznego przez kontrahenta nośnika z każdym odcinkiem audycji,
– datę upływu każdego okresu, do którego odnoszą się płatności albo rozliczenia,
– datę upływu każdego okresu rozliczeniowego, za który otrzymano raport o korzystaniu z programów (tj. informacji o liczbie abonentów korzystających z programów w sieci – zwykle ostatni dzień okresu rozliczeniowego, za który otrzymano raport),
– datę upływu każdego okresu rozliczeniowego, za który należna jest opłata ryczałtowa.

4. Czynność wniesienia aportem znaków towarowych a ustalenie momentu powstania obowiązku w VAT
Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 23 października 2013 r., IPPP1/443-918/13-3/AW, rozstrzygał zagadnienie wniesienia znaków towarowych w drodze wkładu niepieniężnego do spółki komandytowo-akcyjnej w zamian za wyemitowane na rzecz spółki akcje nowej emisji. Przy czym wnioskodawca zastrzegł też możliwość wystąpienia sytuacji, gdy ustalona cena emisyjna akcji wyemitowanych przez SKA na rzecz spółki (wnioskodawczyni) będzie wyższa od ich wartości nominalnej - nadwyżka (agio) będzie ujęta pod pozycją kapitału zapasowego w bilansie SKA. Podmiotem zobowiązanym do zapłaty VAT w związku z tą transakcją jest podmiot wnoszący aport. We wniosku wskazano, że prawdopodobnie aport zostanie dokonany jeszcze w 2013 r., zaś podwyższenie kapitału zakładowego SKA nastąpiłoby już w 2014 r.
Organ podatkowy zgodził się z oceną, że obowiązek podatkowy powstanie w momencie rejestracji podwyższenia kapitału zakładowego SKA, również w sytuacji gdy zbycie znaków w drodze aportu zostałoby dokonane w 2013 r., a podwyższenie kapitału zakładowego SKA - zarejestrowane w 2014 r.
Przy czym w świetle przepisu przejściowego (art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. z 2013 r. poz. 35 z późn. zm.), w przypadku czynności wykonanych przed dniem 1 stycznia 2014 r. obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19-21 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed tym dniem.
Skoro zatem aport znaków towarowych dokonywany jest przed 1 stycznia 2014 r., to wnoszący aport winien rozpoznać obowiązek podatkowego na zasadach obowiązujących do dnia 31 grudnia 2013 r. To zaś oznacza, że zastosowanie znajdzie jeszcze art. 19 ust. 13 pkt 9 u.p.t.u. Obowiązek podatkowy powstaje w związku z tym w terminie zapłaty, rozumianym jako data rejestracji podwyższenia kapitału zakładowego spółki komandytowo-akcyjnej w Krajowym Rejestrze Sądowym. Organ przypomniał, że odpłatność nie musi mieć postaci pieniężnej, może bowiem przybrać postać rzeczową (zapłatą jest inny towar czy usługa) bądź postać mieszaną, tj. gdzie zapłata jest w części pieniężna, a w części rzeczowa.
Jak wskazuje art. 19 ust. 13 pkt 9 u.p.t.u., obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze – z tytułu świadczenia na terytorium kraju usług, o których mowa w art. 28l pkt 1 (przepis ten dotyczy z kolei sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw).
Stąd obowiązek podatkowy z tytułu wniesienia aportem praw do znaków towarowych powstanie w momencie objęcia przez wnoszącego aport udziałów w SKA. Jeżeli zapłata następuje poprzez wydanie udziałów, to momentem powstania obowiązku podatkowego jest uzyskanie przez wnoszącego aport akcji nowej emisji (następuje to w momencie rejestracji w KRS podwyższenia kapitału zakładowego SKA).

5. Wpłaty na poczet czynności dokonanych w następnym miesiącu – przedpłaty i zaliczki a moment powstania obowiązku podatkowego
W związku z nowelizacją VAT od stycznia 2014 r. powstaje też pytanie o rozliczenia dokonywane przez uczestników pewnych wspólnych przedsięwzięć gospodarczych (konsorcja itp.).
Przykładowo zatem Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 17 września 2013 r., ILPP2/443-537/13-4/Akr, rozpatrywał przypadek rozliczeń między uczestnikami wspólnego projektu gospodarczego związanego z poszukiwaniem i rozpoznawaniem m.in. złóż ropy naftowej i gazu ziemnego.
W toku wspólnego przedsięwzięcia wspólną decyzją uczestników przedsięwzięcia zostanie wybrany tzw. operator (podmiot wiodący, lider, który miałby m.in. reprezentować uczestników projektu na zewnątrz, jak i przykładowo dokonywać zakupów we własnym imieniu). W związku z tym przyjęto, że każdy z uczestników projektu na żądanie operatora ma obowiązek dokonywania wpłat na wspólny rachunek płatności, na potrzeby projektu lub operacji - zgodnie z zatwierdzonym programem budżetem.
Z kolei najpóźniej 15 dnia każdego miesiąca operator przedstawia miesięczny wykaz kosztów i wydatków poniesionych we wcześniejszym miesiącu (z wykazem procentowego udziału każdego uczestnika). Rozdział kosztów między partnerów stanowi czynność opodatkowaną VAT, stąd operator wystawia fakturę dokumentującą rozliczenie. Podobnie dzieje się w przypadku dokumentowania pobierania przez operatora części szacunkowego zapotrzebowania na gotówkę na poczet operacji następnego miesiąca.
Organ podatkowy potwierdził, że:
– zarówno w stanie prawnym do końca 2013 r., jak i od początku 2014 r. zastosowanie znajdzie zasada, że jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę - obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części (art. 19 ust. 11 u.p.t.u. oraz art. 19a ust. 8 w brzmieniu od dnia 1 stycznia 2014 r.),
– mimo uchylenia art. 29 ust. 2 u.p.t.u. (który wskazuje że w przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku) oraz braku „dosłownego" odpowiednika w którymś z przepisów art. 29a u.p.t.u. – zasada obliczania podstawy opodatkowania zostaje utrzymana,
– przepisy nie wyszczególniają wysokości zaliczki czy przedpłaty, stąd opodatkowaniu podlega każda z zaliczek i przedpłat, czyli również obejmująca 100% należności.

6. Moment powstania obowiązku podatkowego a dostawy bądź usługi o charakterze ciągłym
Jeżeli dostawca towarów zawrze z ich odbiorcami kontrakty gwarantujące im ciągłość w dostawie towarów oraz ustali w tych umowach, że wynagrodzenie z tytułu dostaw wykonanych w okresie rozliczeniowym (np. miesięcznym) będzie płatne w określonym terminie po zakończeniu tego okresu, to zastosowanie znajdzie art. 19a ust. 4 w (związku z art. 19 ust. 1 i ust. 3 u.p.t.u.), wskazujący że dostawę taką uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia (do momentu zakończenia świadczenia takich dostaw) – tak wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 października 2013 r., IPPP3/443-663/13-2/IG.
Zatem obowiązek podatkowy w przypadku dostaw o charakterze ciągłym powstaje – w myśl nowych przepisów – analogicznie, jak w przypadku świadczenia usług o charakterze ciągłym (przy czym i tu, i tu ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń).
Zaznaczono jednak, że spółka będąca wnioskodawcą interpretacji nie będzie dokonywać dostawy towarów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u. (przepis dotyczący wydania towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione), bowiem w tym przypadku art. 19a ust. 4 u.p.t.u. nie będzie stosowany.
Podatnik może też wystawiać w tym zakresie jedną fakturę VAT dokumentującą dostawy towarów w danym okresie rozliczeniowym, zrealizowane na rzecz danego kontrahenta, nie później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął dany okres rozliczeniowy.
Organ podatkowy wskazał, że moment powstania obowiązku podatkowego wymaga od dostawcy towaru prawidłowego określenia momentu wykonania tej dostawy. Na konsekwencje podatkowe wpłynie zatem również ukształtowanie umów między kontrahentami.
Dodatkowo w interpretacji wyjaśniono, że jeśli chodzi o dostawy towarów, za które wynagrodzenie określone będzie w walucie obcej, podatnik do przeliczenia kwot na złote powinien stosować od 1 stycznia 2014 r. średni kurs danej waluty obcej ogłoszony przez Narodowy Bank Polski lub ostatni kurs wymiany opublikowany przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający ostatni dzień okresu rozliczeniowego (tj. na ostatni dzień poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego) - do wszystkich dostaw towarów realizowanych w danym okresie rozliczeniowym.

7. Usługi najmu (i podnajmu) a moment powstania obowiązku podatkowego w VAT
Spółka zawierająca umowy najmu lub podnajmu lokali handlowych na czas określony (w tym refakturująca umowy najmu czy same media) wystąpiła z wnioskiem o interpretację. Powzięła bowiem wątpliwość, w którym okresie rozliczeniowym należy wykazać obowiązek podatkowy z tytułu refakturowania usług najmu bądź podnajmu? A zatem – czy w momencie wystawienia faktury czy w terminie płatności określonym w umowie i na fakturze, a w przypadku nie wystawienia faktury w momencie upływu terminu płatności określonego w umowie liczonego od daty obowiązku wystawienia faktury (od 15 dnia następnego miesiąca po wykonaniu usługi)?
Organ podatkowy (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 23 września 2013 r., IPPP1/443-700/13-2/MPe) potwierdził prawidłowość zaprezentowanego we wniosku stanowiska, że zastosowanie znajdzie tzw. szczególny moment powstania obowiązku podatkowego.
Dla świadczonych usług najmu obowiązek ten powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż z upływem terminu płatności, stąd podatnik winien rozpoznać obowiązek podatkowy z datą wystawienia faktury, a w obliczu braku wystawienia faktury - w terminie płatności liczonym zgodnie z umową od terminu 15. dnia następującego po miesiącu wykonania świadczonej usługi najmu.
W interpretacji zwrócono również uwagę na to, że przepisy regulujące tę materię przybrały ostateczny kształt na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 1027).
Zgodnie więc z art. 19a ust. 5 pkt 4 u.p.t.u. obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury:
a)  dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,
b)  świadczenia usług (z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług).:
– telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych,
– wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy,
– najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
– ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
– stałej obsługi prawnej i biurowej,
– dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.
Z kolei w myśl art. 19a ust. 7 u.p.t.u., w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.

8. Kiedy powstanie obowiązek podatkowy w przypadku oddania przez gminę nieruchomości w użytkowanie wieczyste?
Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 8 sierpnia 2013 r., ILPP1/443-390/13-2/AW, odniósł się do wniosku gminy, oddającej grunty w użytkowanie wieczyste. Miała ona wątpliwości, jak rozliczać VAT z tytułu opłat za użytkowanie wieczyste od 2014 roku. Przypomnijmy tu, że w myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.t.u., oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste traktuje się jak dostawę towarów, zaś przepis ten nie ulega zmianie od dnia 1 stycznia 2014 r.
Przy czym w stanie prawnym obowiązującym w roku 2013, stosownie do art. 19 ust. 16b u.p.t.u., w przypadku oddania gruntu w użytkowanie wieczyste obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności poszczególnych opłat pobieranych z tego tytułu.
Przypomnijmy też, że pierwsza opłata z tytułu użytkowania wieczystego płatna jest nie później niż do dnia zawarcia umowy o oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste, z kolei opłaty roczne wieczysty użytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok (z pominięciem roku, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego).
Organ potwierdził prawidłowość stanowiska gminy, że:
– obowiązek podatkowy w stosunku do pierwszej opłaty powstanie zgodnie z art. 19a ust. 8 u.p.t.u., czyli z chwilą jej otrzymania, bowiem pierwszą opłatę należy uregulować do dnia podpisania umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste (przed dokonaniem dostawy towaru) – przepis ten mówi bowiem o zaliczkach i przedpłatach na poczet dostawy czy usługi,
– w odniesieniu do opłat rocznych, zgodnie z art. 19a ust. 4 w związku z ust. 3 u.p.t.u., powstanie z upływem każdego roku do którego odnoszą się poszczególne opłaty (czyli 31 grudnia każdego roku trwania użytkowania wieczystego), chyba że przed dniem 31 grudnia gmina otrzyma całość lub część opłaty rocznej – tu zastosowanie do tej kwoty znajdzie art. 19a ust. 8 u.p.t.u.

9. Moment powstania obowiązku podatkowego u sprzedawcy a moment prawa do odliczenia u nabywcy
W interpretacji indywidualnej z dnia 16 września 2013 r., IPPP3/443-538/13-2/LK, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie zajmował się problematyką prawa do odliczenia w odpowiednim okresie rozliczeniowym w świetle 5 przedstawionych przez wnioskodawcę przykładów.
Organ podatkowy wyjaśnił generalne zasady rządzące od 2014 r., jeśli chodzi o rozpoznanie momentu powstania prawa do odliczenia, wskazując że:
– w myśl art. 86 ust. 10 u.p.t.u. uprawnienie do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy,
– dodatkowo nabywca winien posiada fakturę lub dokument celny z których to dokumentów będzie wynikać kwota podatku, zatem jeżeli nie dysponuje fakturą bądź dokumentem celnym w chwili powstania obowiązku podatkowego, moment powstania prawa do odliczenia u nabywcy przesuwa się na moment otrzymania faktury bądź dokumentu celnego (art. 86 ust. 10b pkt 1 u.p.t.u.).
Podatnik dokonujący odliczenia winien zatem mieć na uwadze dwa terminy, czyli moment obowiązku podatkowego u sprzedawcy oraz moment otrzymania od kontrahenta faktury bądź dokumentu celnego z tytułu nabytych lub importowanych towarów i usług.
Dodatkowo w 2014 r. zachowana zostaje generalna zasada z art. 86 ust. 11 u.p.t.u., że jeśli podatnik może obniżyć kwotę podatku należnego w „podstawowym okresie", to może to uczynić w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
W interpretacji wyjaśniono, że spółka będzie miała możliwość zrealizowania prawa do odliczenia w następujących terminach:
1)  jeżeli obowiązek podatkowy u dostawcy towarów z tytułu tej dostawy powstanie w kwietniu 2014 r., zaś spółka w tym samym okresie będzie dysponowała fakturą, to prawo do odliczenia podatku naliczonego może zrealizować w deklaracji za kwiecień, maj lub czerwiec 2014 r.,
2)  jeżeli moment powstania obowiązku podatkowego u sprzedawcy powstanie w kwietniu, natomiast spółka fakturę z tytułu częściowej wpłaty dokonanej przed nabyciem towarów otrzyma w maju, to prawo do odliczenia z tytułu nabycia towarów powstanie z chwilą otrzymania faktury (w maju) - realizacja prawa do odliczenia będzie mogła nastąpić w maju lub za jeden z dwóch kolejnych okresów rozliczeniowych, czyli w czerwcu lub lipcu 2014 r.,
3)  jeżeli moment powstania obowiązku podatkowego u sprzedawcy powstanie w kwietniu, a nabywca otrzyma w czerwcu 2014 r. fakturę z tytułu częściowej wpłaty dokumentującej nabycie usług, to prawo do odliczenia z tytułu nabycia usług powstanie z chwilą otrzymania faktury (w czerwcu) - wówczas spółka będzie mogła zrealizować prawo do odliczenia najwcześniej w czerwcu (a jeśli tego nie uczyni – to w lipcu bądź w sierpniu 2014 r.),
4)  jeżeli ani w momencie powstania obowiązku podatkowego u sprzedawcy (czyli w kwietniu) z tytułu świadczenia usług (w związku z wpłaceniem częściowej zapłaty przed ich wykonaniem), ani w dwóch kolejnych okresach rozliczeniowych tj. w maju i czerwcu 2014 r., nabywca nie będzie dysponował fakturą, to prawo do odliczenia powstanie w momencie otrzymania faktury, czyli w lipcu 2014 r. (a realizacja prawa do odliczenia będzie miała w deklaracji za lipiec bądź sierpień bądź wrzesień 2014 r.),
5)  jeżeli obowiązek podatkowy z tytułu dostawy towarów u sprzedawcy powstanie w kwietniu, a spółka otrzyma fakturę w marcu, to prawo do odliczenia powstanie w kwietniu, z kolei jego realizacja może nastąpić w rozliczeniu za kwiecień, maj lub czerwiec 2014 r.

Łukasz Matusiakiewicz

Radca prawny (OIRP Wrocław), specjalizujący się w prawie podatkowym, w szczególności w VAT i postępowaniu podatkowym.
Ocena:
Komentarze (0)
Opcja dodawania komentarzy jest zarezerwowana wyłącznie dla zarejestrowanych użytkowników.
Aby się zalogować kliknij.
Kategorie:
Najpopularniejsze:
Logowanie
Pomoc
Login
Hasło
Publikować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Aby się zalogować użyj swojego loginu i hasła z mdoradcy.
BIP
Powered by multiCMS :: Projekt i wykonanie BerMar multimedia :: © Krajowa Izba Doradców Podatkowych
Start   ::   START BIZNES   ::   Kontakt