map
Witamy w naszym serwisie. UWAGA aby uzyskać dostęp do wszystkich zasobów zaloguj się.
Twoja lokalizacja: Start / Baza wiedzy  /  Publikacje doradców podatkowych  /  Inne publikacje doradców  /  75 lat to za mało?
Artykuły
75 lat to za mało?
W dniu 9 października 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 23 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o opłatach abonamentowych. Wprowadzone nią zmiany dotyczą zwolnienia od opłat abonamentowych z tytułu ukończenia 75 lat. Panuje pogląd, że wskutek tych zmian zwolnienie to od 9 października 2015 r. następuje z mocy prawa, gdyż uchylony został obowiązek złożenia w placówce operatora publicznego oświadczenia o spełnianiu warunków do korzystania ze zwolnienia przysługującego na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2, a także obowiązek przedstawienia dokumentu potwierdzającego uprawnienie do tego zwolnienia. Osoby, które ukończyły 75 lat, zwolniono także z obowiązku informowania o zmianach mających wpływ na uzyskane zwolnienie, a ponadto operator publiczny został uprawniony do otrzymywania danych z rejestru PESEL, dzięki czemu może już we własnym zakresie ustalić, komu zwolnienie takie przysługuje. Określono również od kiedy zwolnienie to przysługuje. Pogląd ten jest tylko częściowo prawidłowy, gdyż nie uwzględnia faktu, że wszystkie te zasady miały zastosowanie już wcześniej, a nowelizacja jedynie potwierdziła to, co z przepisów wynikało już wcześniej, choć nie zostało w nich wprost sformułowane.

Aby prawidłowo zinterpretować obowiązujące przed 9 października 2015 r. przepisy mające zastosowanie do zwolnienia od opłat abonamentowych z tytułu ukończenia 75 lat, trzeba uwzględnić fakt, że z dniem 1 marca 2010 r. ustawą z dnia 13 czerwca 2008 r. o zmianie ustawy o opłatach abonamentowych uchylony został  art. 4 ust. 2. Przepis ten stanowił, że zwolnienia określone w art. 4 ust. 1 nie przysługują osobom, które pozostają we wspólnym gospodarstwie z co najmniej dwiema osobami, które ukończyły 26. rok życia, niespełniającymi warunków do uzyskania tych zwolnień. Zgodnie z rozporządzeniem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie rodzajów dokumentów oraz wzoru oświadczenia potwierdzających uprawnienia do zwolnień od opłat abonamentowych fakt niepozostawania we wspólnym gospodarstwie z takimi osobami należało potwierdzić oświadczeniem następującej treści:

Ja (imię i nazwisko), zamieszkały/a (adres) legitymujący/a się dowodem osobistym ..... uprawniony/a do zwolnienia od opłat abonamentowych za używanie odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych na podstawie ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. Nr 85, poz. 728 z późn. zm.) oraz innych ustaw oświadczam, że nie pozostaję we wspólnym gospodarstwie domowym z dwiema lub więcej osobami, które ukończyły 26. rok życia i nie mają uprawnień do zwolnienia z tych opłat.
 
Należy zwrócić uwagę, że przedmiotem oświadczenia nie było potwierdzenie uprawnień do zwolnienia z opłaty abonamentowej, a jedynie potwierdzenie faktu niepozostawania we wspólnym gospodarstwie z osobami, które ukończyły 26 lat i nie były uprawnione do zwolnienia od opłat. Obowiązek złożenia takiego oświadczenia ustał z dniem 1 marca 2010 r. na mocy ustawy z dnia 13 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o opłatach abonamentowych, która uchyliła art. 4 ust. 2, co skutkowało także uchyleniem rozporządzenia określającego ten wzór oświadczenia. Zgodnie z rozporządzeniem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 16 lutego 2010 r. w sprawie rodzajów dokumentów oraz wzoru oświadczenia potwierdzających uprawnienia do zwolnień od opłat abonamentowych - w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 marca 2010 r. do dnia 8 października 2015 r. - dokumentem potwierdzającym uprawnienie do zwolnienia z tytułu ukończenia 75 lat był dowód osobisty, a oświadczenie, które należało złożyć brzmiało następująco:

Ja (imię i nazwisko), zamieszkały(-ła) (adres) legitymujący(-ca) się dowodem osobistym ..... jestem uprawniony(-na) do zwolnienia od opłat abonamentowych za używanie odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych na podstawie ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. Nr 85, poz. 728 z późn. zm.) oraz innych ustaw.

Mimo że uchylony został warunek, którego spełnienie wymagało złożenia oświadczenia, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji uznała, że oświadczenie i tak należy złożyć, choć to, co jest jego przedmiotem, nie wymaga w ogóle potwierdzenia. Równie zasadnym byłoby żądanie potwierdzenia oświadczeniem, że jest się uprawnionym do ukończenia 75 lat. Oświadczeniem według nowego wzoru należało potwierdzić to, czego nie potwierdzało się oświadczeniem, którego wzór przestał obowiązywać.  Pierwsze oświadczenie składała osoba uprawniona do zwolnienia z opłat abonamentowych na podstawie ustawy o opłatach abonamentowych oraz innych ustaw, oświadczając, że nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie z osobami, które ukończyły 26 lat i nie były uprawnione do zwolnienia. Drugie oświadczenie winna złożyć osoba uprawniona do zwolnienia na tej samej podstawie, oświadczając, że na mocy ustawy o opłatach abonamentowych oraz innych ustaw jest uprawniona do zwolnienia z opłat abonamentowych. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji za konieczne uznała więc potwierdzenie oświadczeniem tego, że jest się uprawnionym do złożenia takiego oświadczenia. Nie dostrzegła chyba, że wraz z uchyleniem art. 4 ust. 2 nie zostało już nic, co wymagałoby potwierdzenia oświadczeniem i że pozostał jedynie obowiązek przedstawienia w placówce operatora publicznego dokumentu potwierdzającego uprawnienie do zwolnienia, co powinno zostać tam odnotowane. Jeśli coś należy potwierdzić dokumentem, to nie ma podstaw, by żądać potwierdzenia tego również oświadczeniem. Żądając złożenia takiego oświadczenia, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przekroczyła uprawnienia nadane jej mocą art. 4 ust. 5 ustawy o opłatach abonamentowych.

Nie istnieje dokument, który potwierdzałby osiągnięcie określonego wieku. Wiek ustala się na podstawie daty urodzenia, która widnieje w różnych dokumentach i ewidencjach. Można ją również ustalić na podstawie numeru PESEL. Trudno w tej sytuacji zrozumieć, dlaczego Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji uznała, że dokumentem potwierdzającym ukończenie 75 lat, jest dowód osobisty. Nie ma w nim przecież informacji, że jego posiadacz ukończył 75 lat ani kiedy to nastąpiło. Dowód osobisty może posłużyć do ustalenia wieku osoby, której go wydano, gdyż zawiera datę urodzenia tej osoby. Nie jest jednak jedynym dokumentem, którym można się posłużyć w tym celu. Nie ma więc wątpliwości, że także w tym przypadku Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przekroczyła uprawnienia wynikające z art. 4 ust. 5 ustawy o opłatach abonamentowych.

Żądanie, by osoba, która ukończyła 75 lat, stawiła się z dowodem osobistym w placówce operatora publicznego, jest bezzasadne także dlatego, że art. 4 ust. 5 ustawy o opłatach abonamentowych zakazuje obciążania osób korzystających ze zwolnień nadmiernymi obciążeniami. Jednak decydujące znaczenie w tym przypadku ma fakt, że operator publiczny realizuje zadania określone przepisami ustawy o opłatach abonamentowych, jest więc z tego tytułu uprawniony do otrzymywania danych z rejestru PESEL. Z charakteru tych zadań wynika ponadto, że w zakresie opłaty abonamentowej ma status organu administracji publicznej, co również uprawnia do otrzymywania takich danych. Nie ma więc najmniejszych wątpliwości, że dysponując powyższym uprawnieniem, operator publiczny miał obowiązek we własnym zakresie ustalić, kto na mocy art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o opłatach abonamentowych został zwolniony od tych opłat. Ponadto zgodnie z rozporządzeniem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 28 września 2007 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych zgłoszenie rejestracyjne składane po 12 grudnia 2007 r. zawiera nr PESEL, a to znaczy, że operator publiczny już od momentu zarejestrowania odbiorników po tym dniu dysponuje danymi umożliwiającymi ustalenie wieku abonenta. Nie ma zatem wątpliwości, że po 28 lutego 2010 r. nie było żadnych przesłanek, którymi można by uzasadnić obowiązek złożenia oświadczenia i przedstawienia dowodu osobistego przez osobę, która ukończyła 75 lat.

Art. 4 ust. 4 ustawy o opłatach abonamentowych - w brzmieniu obowiązującym przed 9 października 2015 r. - stanowił, że osoby korzystające ze zwolnień od opłat abonamentowych obowiązane są zgłosić placówce operatora publicznego zmiany stanu prawnego lub faktycznego, które mają wpływ na uzyskane zwolnienia. W przypadku osób zwolnionych od tych opłat z tytułu ukończenia 75 lat wystąpienie takich zmian jest wykluczone, a to znaczy, że także ten obowiązek ich nie dotyczył.

Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy o opłatach abonamentowych zwolnienia określone w art. 4 ust. 1 przysługują od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym spełnione zostały warunki uprawniające do skorzystania ze zwolnienia. Jedynym warunkiem koniecznym do uzyskania zwolnienia z tytułu ukończenia 75 lat jest osiągnięcie tego wieku. Nie może być więc wątpliwości, że również przed 9 października 2015 r. zwolnienie musiało przysługiwać od miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten wiek został osiągnięty.

Bez znaczenia jest więc to, że nowelizacją z dnia 23 lipca 2015 r. uchylono obowiązek złożenia oświadczenia przez osobę, która ukończyła 75 lat, ponieważ także przed nowelizacją takiego obowiązku nie miała.

Bez znaczenia jest także to, że nowelizacją tą zwolnione te osoby z obowiązku informowania o zmianach stanu prawnego lub faktycznego mających wpływ na uzyskane zwolnienie, ponieważ także przed nowelizacją nie miały takiego obowiązku.

Bez znaczenia jest również to, że nowelizacją wskazano, że zwolnienie z tytułu ukończenia 75 lat przysługuje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osoba ukończyła 75 lat, ponieważ zasada ta miała zastosowanie także przed nowelizacją, bo także wtedy zasadą było, że zwolnienie przysługuje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym spełnione zostały wymagane warunki.

Bez znaczenia jest i to, że nowelizacją potwierdzono, że operator publiczny jest uprawniony do otrzymywania danych z rejestru PESEL na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, ponieważ na tych samych zasadach musiał być do tego uprawniony także przed nowelizacją, bo zasady te wcale się nie zmieniły i tak samo jak wcześniej określa je ustawa o ewidencji ludności, a nie ustawa o opłatach abonamentowych. 

Istotne jest natomiast to, że nowelizacją wprowadzono regulacje, które wprost formułują to, co wcześniej trzeba było wywieść w drodze wykładni.
autor publikacji: Marek Wolny
Ocena:
Komentarze (0)
Opcja dodawania komentarzy jest zarezerwowana wyłącznie dla zarejestrowanych użytkowników.
Aby się zalogować kliknij.
Kategorie:
Najpopularniejsze:
Logowanie
Pomoc
Login
Hasło
Publikować mogą tylko zalogowani użytkownicy. Aby się zalogować użyj swojego loginu i hasła z mdoradcy.
BIP
Powered by multiCMS :: Projekt i wykonanie BerMar multimedia :: © Krajowa Izba Doradców Podatkowych
Start   ::   START BIZNES   ::   Kontakt